TRV
امثال ۱:۲۰-۳۱
۲۰
حكمت در بیرون ندا میدهد و در شوارع عام آواز خود را بلند میكند.
۲۱
در سر چهارراهها در دهنه دروازهها میخواند و در شهر به سخنان خود متّكلم میشود
۲۲
كه «ای جاهلان تا به كی جهالت را دوست خواهید داشت؟ و تا به كی مستهزئین از استهزا شادی میكنند و احمقان از معرفت نفرت مینمایند؟
۲۳
به سبب عتاب من بازگشت نمایید. اینك روح خود را بر شما افاضه خواهم نمود و كلمات خود را بر شما اعلام خواهم كرد.
۲۴
زیرا كه چون خواندم، شما ابا نمودید و دستهای خود را افراشتم و كسی اعتنا نكرد.
۲۵
بلكه تمامی نصیحت مرا ترك نمودید و توبیخ مرا نخواستید.
۲۶
پس من نیز در حین مصیبت شما خواهم خندید و چون ترس بر شما مستولی شود استهزا خواهم نمود.
۲۷
چونخوف مثل باد تند بر شما عارض شود، و مصیبت مثل گردباد به شما دررسد، حینی كه تنگی و ضیق بر شما آید.
۲۸
آنگاه مرا خواهند خواند لیكن اجابت نخواهم كرد، و صبحگاهان مرا جستجو خواهند نمود اما مرا نخواهند یافت.
۲۹
چونكه معرفت را مكروه داشتند، و ترس خداوند را اختیار ننمودند،
۳۰
و نصیحت مرا پسند نكردند، و تمامی توبیخ مرا خوار شمردند،
۳۱
بنابراین، از میوه طریق خود خواهند خورد، و از تدابیر خویش سیر خواهند شد.
Settings