نحمیا ۷:۶۰-۷۳
۶۰
جمیع نَتِینْیم و پسران خادمانِ سلیمان، سیصد و نود و دو.
۶۱
و اینانند آنانی كه از تلّ مِلْح و تلّ حَرْشاكَرُوب و اَدُّون و اِمیر برآمده بودند، اما خاندان پدران و عشیره خود را نشان نتوانستند داد كه آیا از اسرائیلیان بودند یا نه.
۶۲
بنی‌دَلایا، بنی‌طُوبیا، بنی‌نَقُوْدَه، ششصد و چهل و دو.
۶۳
و از كاهنان: بنی‌حَبایا، بنی‌هَقّوص، بنی‌بَرْزِلاّی كه یكی از دختران بَرْزِلاّیی جِلْعادی را به زنی گرفته بود، پس به نام ایشان مسمی شدند.
۶۴
اینان انساب خود را در میان آنانی كه در نسب‌نامه‌ها ثبت شده بودند طلبیدند، اما نیافتند، پس از كهانت اخراج شدند.
۶۵
پس تِرْشاتا به ایشان امر فرمود كه تا كاهنی با اوریم و تُمّیم برقرار نشود، از قدسِاقداس نخورند.
۶۶
تمامی جماعت با هم چهل و دو هزار و سیصد و شصت نفر بودند.
۶۷
سوای غلامان و كنیزان ایشان كه هفت هزار و سیصد و سی و هفت نفر بودند و مغنیان و مغنیات ایشان دویست و چهل و پنج نفر بودند.
۶۸
و اسبان ایشان، هفتصد و سی و شش و قاطران ایشان، دویست و چهل و پنج.
۶۹
و شتران، چهار صد و سی و پنج و حماران، ششهزار و هفتصد و بیست بود.
۷۰
و بعضی از رؤسای آبا هدایا به جهت كار دادند. اما تِرْشاتا هزار درم طلا و پنجاه قاب و پانصد و سی دست لباس كهانت به خزانه داد.
۷۱
و بعضی از رؤسای آبا، بیست هزار درم طلا و دو هزار و دویست منای نقره به خزینه به جهت كار دادند.
۷۲
و آنچه سایر قوم دادند این بود: بیست هزار درم طلا و دو هزار مَنای نقره و شصت و هفت دست لباس كهانت.
۷۳
پس كاهنان و لاویان و دربانان و مغنیان و بعضی از قوم و نَتِینْیم و جمیع اسرائیل، در شهرهای خود ساكن شدند و چون ماه هفتم رسید، بنی‌اسرائیل در شهرهای خود مقیم بودند.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی
Settings