TRV
لاویان ۴:۲۷-۳۱
۲۷
« و هرگاه كسی از اهل زمین سهواً گناه ورزد و كاری را كه نباید كرد از همۀ نواهی خداوند بكند و مجرم شود،
۲۸
چون گناهی كه كرده است بر او معلوم شود، آنگاه برای قربانی خود بز مادۀ بیعیب بجهت گناهی كه كرده است بیاورد.
۲۹
و دست خود را بر سر قربانی گناه بنهد و قربانی گناه را در جای قربانی سوختنی ذبح نماید.
۳۰
و كاهن قدری از خونش را به انگشت خود گرفته، آن را بر شاخهای مذبح قربانی سوختنی بگذارد، و همۀ خونش را بر بنیان مذبح بریزد.
۳۱
و همۀ پیه آن را جدا كند چنانكه پیه از ذبیحۀ سلامتی جدا میشود، و كاهن آن را بر مذبح بسوزاند برای عطرخوشبو بجهت خداوند و كاهن برای او كفاره خواهد كرد و آمرزیده خواهد شد.
Settings