TRV
لاویان ۱۴:۲۱-۳۲
۲۱
و اگر او فقیر باشد و دستش به اینها نرسد، پس یك برۀ نرینه برای قربانی جرم تا جنبانیده شود و برای وی كفاره كند، بگیرد و یك عشر از آرد نرم سرشته شدۀ به روغن برای هدیۀ آردی و یك لُج روغن،
۲۲
و دو فاخته یا دو جوجۀ كبوتر، آنچه دستش به آن برسد، و یكی قربانی گناه و دیگری قربانی سوختنی بشود.
۲۳
« و در روز هشتم آنها را نزد كاهن به درخیمه اجتماع برای طهارت خود به حضور خداوند بیاورد.
۲۴
و كاهن برۀ قربانی جرم و لُج روغن را بگیرد و كاهن آنها را برای هدیۀ جنبانیدنی به حضور خداوند بجنباند.
۲۵
و قربانی جرم را ذبح نماید و كاهن از خون قربانی جرم گرفته، بر نرمۀ گوش راست و شست دست راست و شست پای راست كسی كه تطهیر میشود بمالد.
۲۶
و كاهن قدری از روغن را به كف دست چپ خود بریزد.
۲۷
و كاهن از روغنی كه در دست چپ خود دارد، به انگشت راست خود هفت مرتبه به حضور خداوند بپاشد.
۲۸
و كاهن از روغنی كه در دست دارد بر نرمۀ گوش راست و بر شست دست راست و بر شست پای راست كسی كه تطهیر میشود، بر جای خون قربانی جرم بمالد.
۲۹
و بقیه روغنی كه در دست كاهن است آن را بر سر كسی كه تطهیر میشود بمالد تا برای وی به حضور خداوند كفاره كند.
۳۰
و یكی از دو فاخته یا از دو جوجۀ كبوتر را از آنچه دستش به آن رسیده باشد بگذراند.
۳۱
یعنی هر آنچه دست وی به آن برسد، یكی را برای قربانی گناه و دیگری را برای قربانی سوختنی با هدیه آردی. و كاهن برای كسی كه تطهیر میشود به حضور خداوند كفاره خواهد كرد. «
۳۲
این است قانون كسی كه بلای برص دارد، و دست وی به تطهیر خود نمیرسد.
Settings