ارمیا ۳۱:۱۳-۲۰
۱۳
آنگاه باكره‌ها به رقص شادی خواهند كرد و جوانان و پیران با یكدیگر. زیرا كه من ماتم ایشان را به شادمانی مبدّل خواهم كرد و ایشان رااز اَلَمی كه كشیده‌اند تسلی داده، فرحناك خواهم گردانید.»
۱۴
و خداوند می‌گوید: «جان كاهنان را از پیه تر و تازه خواهم ساخت و قوم من از احسان من سیر خواهند شد.»
۱۵
خداوند چنین می‌گوید: «آوازی در رامه شنیده شد ماتم و گریه بسیار تلخ كه راحیل برای فرزندان خود گریه می‌كند و برای فرزندان خود تسلی نمی‌پذیرد زیرا كه نیستند.»
۱۶
خداوند چنین می‌گوید: «آواز خود را از گریه و چشمان خویش را از اشك باز دار. زیرا خداوند می‌فرماید كه برای اعمال خود اجرت خواهی گرفت و ایشان از زمین دشمنان مراجعت خواهند نمود.
۱۷
و خداوند می‌گوید كه به جهت عاقبت تو امید هست و فرزندانت به حدود خویش خواهند برگشت.
۱۸
«به تحقیق افرایم را شنیدم كه برای خود ماتم گرفته، می‌گفت: مرا تنبیه نمودی و متنبّه شدم مثل گوساله‌ای كه كارآزموده نشده باشد. مرا برگردان تا برگردانیده شوم زیرا كه تو یهوه خدای من هستی.
۱۹
به درستی كه بعد از آنكه برگردانیده شدم پشیمان گشتم و بعد از آنكه تعلیم یافتم بر ران خود زدم. خجل شدم و رسوایی هم كشیدم چونكه عار جوانی خویش را متحمّل گردیدم.
۲۰
«آیا افرایم پسر عزیز من یا وَلَد اِبتِهاج من است؟ زیرا هر گاه به ضدّ او سخن می‌گویم او را تا بحال به یاد می‌آورم. بنابراین خداوند می‌گوید كه احشای من برای او به حركت می‌آید و هر آینه بر او ترحّم خواهم نمود.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی