TRV
ارمیا ۲۲:۲۰-۲۳
۲۰
«به فراز لبنان برآمده، فریاد برآور و آواز خود را در باشان بلندكن. و از عباریم فریاد كن زیرا كه جمیع دوستانت تلف شدهاند.
۲۱
در حینسعادتمندی تو به تو سخن گفتم، امّا گفتی گوش نخواهم گرفت. همین از طفولیتت عادت تو بوده است كه به آواز من گوش ندهی.
۲۲
باد تمامی شبانانت را خواهد چرانید و دوستانت به اسیری خواهند رفت. پس در آن وقت به سبب تمامی شرارتت خجل و رسوا خواهی شد.
۲۳
ای كه در لبنان ساكن هستی و آشیانه خویش را در سروهای آزاد میسازی! هنگامی كه اَلَمها و درد مثل زنی كه میزاید تو را فرو گیرد چه قدر بر تو افسوس خواهند كرد؟
Settings