ارمیا ۲:۱-۶
۱
و كلام خداوند بر من نازل شده، گفت:
۲
«برو و به گوش اورشلیم ندا كرده، بگو خداوند چنین میگوید: غیرت جوانی تو و محّبت نامزد شدن تو را حینی كه از عقب من در بیابان و در زمین لمیزرع میخرامیدی برایت به خاطر میآورم.
۳
اسرائیل برای خداوند مقدّس و نوبر محصول او بود. خداوند میگوید: آنانی كه او را بخورند مجرم خواهند شد و بلا بر ایشان مستولی خواهد گردید.»
۴
ای خاندان یعقوب و جمیع قبایل خانواده اسرائیل كلام خداوند را بشنوید!
۵
خداوند چنین میگوید: «پدران شما در من چه بیانصافی یافتند كه از من دوری ورزیدند و اباطیل را پیروی كرده، باطل شدند؟
۶
و نگفتند: یهوه كجا است كه ما را از زمین مصر برآورد و ما را در بیابان و زمین ویران و پر از حفرهها و زمین خشك و سایه موت و زمینی كه كسی از آن گذر نكند و آدمی در آن ساكن نشود رهبری نمود؟
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی
Settings