۲۱
پس هر نجاست و افزونیِ شرّ را دور کنید و با فروتنی، کلامِ کاشته شده را بپذیرید، که قادر است که جانهای شما را نجات بخشد.
۲۲
لکن کنندگانِ کلام باشید نه فقط شنوندگان، که خود را فریب میدهند.
۲۳
زیرا اگر کسی کلام را بشنود و عمل نکند، شخصی را ماند که صورت طبیعیِ خود را در آینه مینگرد: