TRV
اشعیا ۱۴:۳-۲۳
۳
و در روزی كه خداوند تو را از اَلَم و اضطرابت و بندگی سخت كه بر تو مینهادند خلاصی بخشد، واقع خواهد شد
۴
كه این مثل را بر پادشاه بابل زده، خواهی گفت: چگونه آن ستمكار تمام شد و آن جور پیشه چگونه فانی گردید!
۵
خداوند عصای شریران و چوگان حاكمان را شكست.
۶
آنكه قومها را به خشم با صدمه متوالی میزد و بر امّتها به غضب با جفای بیحّد حكمرانی مینمود،
۷
تمامی زمین آرام شده و ساكت گردیدهاند و به آواز بلند ترنّم مینمایند.
۸
صنوبرها نیز و سروهای آزاد لبنان دربارۀ تو شادمان شده، میگویند: «از زمانی كه تو خوابیدهای قطع كنندهای بر ما برنیامده است.»
۹
هاویه از زیر برای تو متحرّك است تا چون بیایی تو را استقبال نماید، و مردگان یعنی جمیع بزرگان زمین را برای تو بیدار میسازد، و جمیع پادشاهان امّتها را از كرسیهای ایشان برمیدارد.
۱۰
جمیع اینها تو را خطاب كرده، میگویند: «آیا تو نیز مثل ما ضعیف شدهای و مانند ما گردیدهای؟»
۱۱
جلال تو و صدای بربطهای تو به هاویه فرود شده است. كِرمها زیر تو گسترانیده شده و مورها تو را میپوشانند.
۱۲
ای زهره دختر صبح چگونه از آسمان افتادهای؟ ای كه امّتها را ذلیل میساختی چگونه به زمین افكنده شدهای؟
۱۳
و تو در دل خود میگفتی: «به آسمان صعود نموده، كرسی خود را بالای ستارگان خدا خواهم افراشت، و بر كوه اجتماع در اطراف شمال جلوس خواهمنمود.
۱۴
بالای بلندیهای ابرها صعود كرده، مثل حضرت اعلی خواهم شد.»
۱۵
لكن به هاویه به اسفلهای حُفره فرود خواهی شد.
۱۶
آنانی كه تو را بینند بر تو چشم دوخته و در تو تأمّل نموده، خواهند گفت: «آیا این آن مرد است كه جهان را متزلزل و ممالك را مرتعش میساخت؟
۱۷
كه ربع مسكون را ویران مینمود و شهرهایش را منهدم میساخت و اسیران خود را به خانههای ایشان رها نمیكرد؟»
۱۸
همه پادشاهان امّتها جمیعاً هر یك در خانه خود با جلال میخوابند.
۱۹
امّا تو از قبر خود بیرون افكنده میشوی و مثل شاخه مكروه و مانند لباس كشتگانی كه با شمشیر زده شده باشند، كه به سنگهای حفره فرو میروند و مثل لاشه پایمال شده.
۲۰
با ایشان در دفن متّحد نخواهی بود چونكه زمین خود را ویران كرده، قوم خویش را كشتهای. ذرّیت شریران تا به ابد مذكور نخواهند شد.
۲۱
برای پسرانش به سبب گناه پدران ایشان قتل را مهیا سازید، تا ایشان برنخیزند و در زمین تصرّف ننمایند و روی ربع مسكون را از شهرها پر نسازند.
۲۲
و یهوه صبایوت میگوید: «من به ضدّایشان خواهم برخاست.» و خداوند میگوید: «اسـم و بقیـه را و نسـل و ذریـت را از بابـل منقطـع خواهـم ساخت.
۲۳
و آن را نصیب خارپشتها و خَلابهـای آب خواهـم گردانیـد و آن را با جاروب هلاكت خواهم رُفت.» یهوه صبایوت میگوید.
Settings