TRV
حجای ۱:۲-۱۱
۲
یهوه صبایوت تكلّم نموده، چنین میفرماید: این قوم میگویند وقتِ آمدن ما یعنی وقت بنا نمودن خانه خداوند نرسیده است.
۳
پس كلام خداوند به واسطه حَجَّی نبی نازل شده، گفت:
۴
آیا وقت شماست كه شما در خانههای مُسَقَّف خود ساكن شوید و این خانه خراب بماند؟
۵
پس حال یهوه صبایوت چنین میگوید دل خود را به راههای خویش مشغول سازید.
۶
بسیار كاشتهاید و اندك حاصل میكنید. میخورید امّا سیر نمیشوید و مینوشید لیكن سیراب نمیگردید. (رخت) میپوشید امّا گرم نمیشوید و آنكه مُزد میگیرد، مزد خویش را در كیسه سوراخدار میگذارد.
۷
پس یهوه صبایوت چنین میگوید: دل خود را به راههای خود مشغول سازید.
۸
به كوه برآمده وچوب آورده، خانه را بنا نمایید و خداوند میگوید: از آن راضی شده، جلال خواهم یافت.
۹
منتظر بسیار بودید و اینك كم شد و چون آن را به خانه آوردید من بر آن دمیدم. یهوه صبایوت میپرسد كه سبب این چیست؟ سبب این است كه خانه من خراب میماند و هركدام از شما به خانه خویش میشتابید.
۱۰
از این سبب، آسمانهابخاطر شما از شبنم باز داشته میشود و زمین از محصولش بازداشته میگردد.
۱۱
و من بر زمین و بر كوهها و بر غلّه و عصیر انگور و روغن زیتون و بر هر آنچه زمین میرویاند و بر انسان و بهایم و تمامی مشقّتهای دستها خشكسالی را خواندم.
Settings