پیدایش ۱۵:۱۱-۱۳
۱۱
و چون لاشخورها بر لاشهها فرود آمدند، ابرام آنها را راند.
۱۲
و چون آفتاب غروب میكرد، خوابی گران بر ابرام مستولی شد، و اینك تاریكی ترسناك سخت، او را فرو گرفت.
۱۳
پس به ابرام گفت: «یقین بدان كه ذُریت تو در زمینی كه از آن ایشان نباشد، غریب خواهند بود، و آنها را بندگی خواهند كرد، و آنها چهارصد سال ایشان را مظلوم خواهند داشت.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی
Settings