پیدایش ۱:۱-۱۲
۱
در ابتدا، خدا آسمانها و زمین را آفرید.
۲
وزمین تهی و بایر بود و تاریكی بر روی لجه و روح خدا سطح آبها را فرو گرفت.
۳
و خدا گفت: «روشنایی بشود.» و روشنایی شد.
۴
و خدا روشنایی را دید كه نیكوست و خدا روشنایی را از تاریكی جدا ساخت.
۵
و خدا روشنایی را روز نامید و تاریكی را شب نامید. و شام بود و صبح بود، روزی اول.
۶
و خدا گفت: «فلكی باشد در میان آبها و آبها را از آبها جدا كند.»
۷
و خدا فلك را بساخت و آبهای زیر فلك را از آبهای بالای فلك جدا كرد. و چنین شد.
۸
و خدا فلك را آسمان نامید. و شام بود و صبح بود، روزی دوم.
۹
و خدا گفت: «آبهای زیر آسمان در یكجا جمع شود و خشكی ظاهر گردد.» و چنین شد.
۱۰
و خدا خشكی را زمین نامید و اجتماع آبها را دریا نامید. و خدا دید كه نیكوست.
۱۱
و خدا گفت: «زمین نباتات برویاند، علفی كه تخم بیاورد و درخت میوه‌ای كه موافق جنس خود میوه آورد كه تخمش در آن باشد، بر روی زمین.» و چنین شد.
۱۲
و زمین نباتات را رویانید، علفی كه موافق جنس خود تخم آورد و درخت میوه‌داری كه تخمش در آن، موافق جنس خود باشد. و خدا دید كه نیكوست.
Settings