افسسیان ۴:۱-۸

لهذا من که در خداوند اسیر می‌باشم، از شما استدعا دارم که به شایستگی آن دعوتی که به آن خوانده شده‌اید، رفتار کنید،

با کمال فروتنی و تواضع و حلم، و متحمّل یکدیگر در محبّت باشید؛

و سعی کنید که یگانگی روح را در رشتهٔ سلامتی نگاه دارید.

یک جسد هست و یک روح، چنانکه نیز دعوت شده‌اید در یک امیدِ دعوت خویش.

یک خداوند، یک ایمان، یک تعمید؛

یک خدا و پدر همه که فوق همه و در میان همه و در همهٔٔ شما است.

لیکن هریکی از ما را فیض بخشیده شد بحسب اندازهٔ بخشش مسیح.

بنابراین می‌گوید، چون او به اعلیٰ‌علیّیّن صعود نمود، اسیری را به اسیری برد و بخششها به مردم داد.