احکام جنگ با شهرهای دور
۱۰
چون به شهری نزدیك آیی تا با آن جنگ نمایی، آن را برای صلح ندا بكن.
۱۱
و اگر تو را جواب صلح بدهد، و دروازهها را برای تو بگشاید، آنگاه تمامی قومی كه در آن یافت شوند، به تو جزیه دهند و تو را خدمت نمایند.
۱۲
و اگر با تو صلح نكرده، با تو جنگ نمایند، پس آن را محاصره كن.
۱۳
و چون یهُوَه، خدایت، آن را به دست تو بسپارد، جمیع ذكورانش را به دم شمشیر بكش.
۱۴
لیكن زنان و اطفال و بهایم و آنچه در شهر باشد، یعنی تمامی غنیمتش را برای خود به تاراج ببر، و غنایم دشمنان خود را كه یهُوَه خدایت به تو دهد، بخور.
۱۵
به همۀ شهرهایی كه از تو بسیار دورند كه از شهرهای این امتها نباشند، چنین رفتار نما.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی