دوم تواریخ ۳۳:۶-۱۳
۶
و پسران خود را در وادی ابن هِنُّوم از آتش گذرانید و فالگیری و افسونگری و جادوگری می‌كرد و با اصحاب اجنه و جادوگران مراوده می‌نمود و در نظر خداوند شرارت بسیار ورزیده، خشم او را به هیجان آورد.
۷
و تمثال ریخته شده بت را كه ساخته بود، در خانۀ خداوند برپا داشت كه درباره‌اش خدا به داود و به پسرش سلیمان گفته بود: «در این خانه و در اورشلیم كه آن را از تمامی اسباط بنی‌اسرائیل برگزیده‌ام، اسم خود را تا به ابد قرار خواهم داد.
۸
و پایهای اسرائیل را از زمینی كه مقرّ پدران شما ساخته‌ام، بار دیگر آواره نخواهم گردانید، به شرطی كه توجه نمایند تا برحسب هر آنچه به ایشان امر فرموده‌ام وبرحسب تمامی شریعت و فرایض و احكامی كه به دست موسی داده‌ام، عمل نمایند.»
۹
اما مَنَسَّی، یهودا و ساكنان اورشلیم را اغوا نمود تا از امّت‌هایی كه خداوند پیش بنی‌اسرائیل هلاك كرده بود، بدتر رفتار نمودند.
۱۰
و خداوند به مَنَسَّی و به قوم او تكلم نمود، اما ایشان گوش نگرفتند.
۱۱
پس خداوند سرداران لشكر آشور را بر ایشان آورد و مَنَسَّی را با غُلّها گرفته، او را به زنجیرها بستند و به بابل بردند.
۱۲
و چون در تنگی بود، یهُوَه خدای خود را طلب نمود و به حضور خدای پدران خویش بسیار تواضع نمود.
۱۳
و چون از او مسألت نمود وی را اجابت نموده، تضرع او را شنید و به مملكتش به اورشلیم باز آورد؛ آنگاه مَنَسَّی دانست كه یهُوَه خدا است.
Settings