اول پادشاهان ۸:۲۲-۳۰
۲۲
و سلیمان پیش مذبح خداوند به حضور تمامی جماعت اسرائیل ایستاده، دستهای خود را به سوی آسمان برافراشت
۲۳
و گفت: «ای یهُوَه، خدای اسرائیل، خدایی مثل تو نه بالا در آسمان و نه پایین بر زمین هست كه با بندگان خود كه به حضور تو به تمامی دل خویش سلوك می‌نمایند، عهد و رحمت را نگاه می‌داری.
۲۴
و آن وعده‌ای كه به بندۀ خود، پدرم داود داده‌ای، نگاه داشته‌ای زیرا به دهان خود وعده دادی و به دست خود آن را وفا نمودی چنانكه امروز شده است.
۲۵
پس الا´ن ای یهُوَه، خدای اسرائیل، با بندۀ خود، پدرم داود، آن وعده‌ای را نگاه دار كه به او داده و گفته‌ای كسی كه بر كرسی اسرائیل بنشیند برای تو به حضور من منقطع نخواهد شد، به شرطی كه پسرانت طریق‌های خود را نگاه داشته، به حضور من سلوك نمایند چنانكه تو به حضورم رفتار نمودی.
۲۶
و الا´ن ای خدای اسرائیل تمنّا اینكه كلامی كه به بندۀ خود، پدرم داود گفته‌ای، ثابت بشود.
۲۷
« اما آیا خدا فی‌الحقیقۀ بر زمین ساكن خواهد شد؟ اینك فلك و فلك‌الافلاك تو را گنجایش ندارد تا چه رسد به این خانه‌ای كه من بنا كرده‌ام.
۲۸
لیكن ای یهُوَه، خدای من، به دعا و تضرّع بندۀ خود توجه نما و استغاثه و دعایی را كه بنده‌ات امروز به حضور تو می‌كند، بشنو،
۲۹
تا آنكه شب و روز چشمان تو بر این خانه باز شود و بر مكانی كه درباره‌اش گفتی كه اسم من در آنجا خواهد بود و تا دعایی را كه بنده‌ات به سوی این مكان بنماید، اجابت كنی.
۳۰
و تضرّع بنده‌ات وقوم خود اسرائیل را كه به سوی این مكان دعا می‌نمایند، بشنو و از مكان سكونت خود، یعنی از آسمان بشنو و چون شنیدی عفو نما.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی