اول پادشاهان ۱۸:۱-۱۰
۱
و بعد از روزهای بسیار، كلام خداوند در سال سوم، به ایلیا نازل شده، گفت: «برو و خود را به اَخاب بنما و من بر زمین باران خواهم بارانید.»
۲
پس ایلیا روانه شد تا خود را به اَخاب بنماید و قحط در سامره سخت بود.
۳
و اَخاب عوبدیا را كه ناظر خانۀ او بود، احضار نمود و عوبدیا از خداوند بسیار می‌ترسید.
۴
و هنگامی كه ایزابل انبیای خداوند را هلاك می‌ساخت، عوبدیا صد نفر از انبیا را گرفته، ایشان را پنجاه پنجاه در مغاره پنهان كرد و ایشان را به نان و آب پرورد.
۵
و اَخاب به عوبدیا گفت: «در زمین نزد تمامی چشمه‌های آب و همۀ نهرها برو كه شاید علف پیدا كرده، اسبان و قاطران را زنده نگاه داریم و همۀ بهایم از ما تلف نشوند.»
۶
پس زمین را در میان خود تقسیم كردند تا در آن عبور نمایند؛ اَخاب به یك راه تنها رفت، و عوبدیا به راه دیگر، تنها رفت.
۷
و چون عوبدیا در راه بود، اینك ایلیا بدو برخورد؛ و او وی را شناخته، به روی خود در افتاده، گفت: «آیا آقای من ایلیا، تو هستی؟»
۸
اورا جواب داد كه «من هستم؛ برو و به آقای خود بگو كه اینك ایلیاست.»
۹
گفت: «چه گناه كرده‌ام كه بندۀ خود را به دست اَخاب تسلیم می‌كنی تا مرا بكشد.
۱۰
به حیات یهُوَه، خدای تو قسم كه قومی و مملكتی نیست، كه آقایم به جهت طلب تو آنجا نفرستاده باشد و چون می‌گفتند كه اینجا نیست به آن مملكت و قوم قَسَم می‌داد كه تو را نیافته‌اند.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی
Settings