Η θανατηφόρος πρόσκλησις της αφροσύνης

Παροιμίαι 9:13-18

Γυνή άφρων, θρασεία, ανόητος και μη γνωρίζουσα μηδέν·

κάθηται εν τη θύρα της οικίας αυτής επί θρόνου, εν τοις υψηλοίς τόποις της πόλεως,

προσκαλούσα τους διαβάτας τους κατευθυνομένους εις την οδόν αυτών·

όστις είναι άφρων, ας στραφή εδώ· και προς τον ενδεή φρενών, λέγει προς αυτόν,

Τα κλοπιμαία ύδατα είναι γλυκέα, και ο κρύφιος άρτος είναι ηδύς.

Αλλ' αυτός αγνοεί ότι εκεί είναι οι νεκροί, και εις τα βάθη του άδου οι κεκλημένοι αυτής.