circa 1446–1406 BC
The Wilderness Years
Forty years of wandering in the desert test Israel's faith and prepare a new generation to enter the promised land.
آیات این دوره
- تثنیه ۱۴:۱۵حدود ۱۴۵۱ پ.م.
و شترمرغ و جُغد و مرغ دریایی و باز، به اجناس آن؛
- تثنیه ۱۴:۱۶حدود ۱۴۵۱ پ.م.
و بوم و بوتیمار و قاز؛
- تثنیه ۱۴:۱۷حدود ۱۴۵۱ پ.م.
و قائت و رَخَم و غوّاص؛
- تثنیه ۱۴:۱۸حدود ۱۴۵۱ پ.م.
و لَقْلَقْ و كُلنك، به اجناس آن؛ و هُدْهُد و شبپره.
- تثنیه ۱۴:۱۹حدود ۱۴۵۱ پ.م.
و همه حشرات بالدار برای شما نجساند؛ خورده نشوند.
- تثنیه ۱۴:۲۰حدود ۱۴۵۱ پ.م.
اما از همه مرغان طاهر بخورید.
- تثنیه ۱۴:۲۱حدود ۱۴۵۱ پ.م.
هیچ میته مخورید؛ به غریبی كه درون دروازههای تو باشد بده تا بخورد، یا به اجنبی بفروش، زیرا كه تو برای یهُوَه، خدایت، قوم مقدس هستی. و بزغاله را در شیر مادرش مپز.
- تثنیه ۱۴:۲۲حدود ۱۴۵۱ پ.م.
عُشر تمامی محصولات مزرعه خود را كه سال به سال از زمین برآید، البته بده.
- تثنیه ۱۴:۲۳حدود ۱۴۵۱ پ.م.
و به حضور یهُوَه خدایت در مكانی كه برگزیند تا نام خود را در آنجا ساكن سازد، عشر غله و شیره و روغن خود را و نخستزادگان رمه و گله خویش را بخور، تا بیاموزی كه از یهُوَه خدایت همه اوقات بترسی.
- تثنیه ۱۴:۲۴حدود ۱۴۵۱ پ.م.
و اگر راه از برایت دور باشد كه آن را نمیتوانی برد، و آن مكانی كه یهُوَه، خدایت، خواهد برگزید تا نام خود را در آنبگذارد، وقتی كه یهُوَه، خدایت، تو را بركت دهد، از تو دور باشد،
- تثنیه ۱۴:۲۵حدود ۱۴۵۱ پ.م.
پس آن را به نقره بفروش و نقره را بدست خود گرفته، به مكانی كه یهُوَه خدایت برگزیند، برو.
- تثنیه ۱۴:۲۶حدود ۱۴۵۱ پ.م.
و نقره را برای هرچه دلت میخواهد از گاو و گوسفند و شراب و مسكرات و هرچه دلت از تو بطلبد، بده، و در آنجا بحضور یهُوَه، خدایت، بخور و خودت با خاندانت شادی نما.
- تثنیه ۱۴:۲۷حدود ۱۴۵۱ پ.م.
و لاویای را كه اندرون دروازههایت باشد، ترك منما چونكه او را با تو حصّه و نصیبی نیست.
- تثنیه ۱۴:۲۸حدود ۱۴۵۱ پ.م.
و در آخر هر سه سال تمام عُشر محصول خود را در همان سال بیرون آورده، در اندرون دروازههایت ذخیره نما.
- تثنیه ۱۴:۲۹حدود ۱۴۵۱ پ.م.
و لاوی چونكه با تو حصّه و نصیبی ندارد و غریب و یتیم و بیوهزنی كه درون دروازههایت باشند، بیایند و بخورند و سیر شوند، تا یهُوَه، خدایت، تو را در همه اعمال دستت كه میكنی، بركت دهد.
- تثنیه ۱۵:۱حدود ۱۴۵۱ پ.م.
و در آخر هر هفت سال، انفكاك نمایی.
- تثنیه ۱۵:۲حدود ۱۴۵۱ پ.م.
و قانون انفكاك این باشد: هر طلبكاری قرضی را كه به همسایه خود داده باشد منفكّ سازد، و از همسایه و برادر خود مطالبه نكند، چونكه انفكاك خداوند اعلان شده است.
- تثنیه ۱۵:۳حدود ۱۴۵۱ پ.م.
از غریب مطالبه توانی كرد، اما هرآنچه از مال تو نزد برادرت باشد، دست تو آن را منفكّ سازد،
- تثنیه ۱۵:۴حدود ۱۴۵۱ پ.م.
تا نزد تو هیچ فقیر نباشد، زیرا كه خداوند تو را در زمینی كه یهُوَه، خدایت، برای نصیب و ملك به تو میدهد، البته بركت خواهد داد،
- تثنیه ۱۵:۵حدود ۱۴۵۱ پ.م.
اگر قول یهُوه، خدایت، را به دقت بشنوی تا متوجه شده،جمیع این اوامر را كه من امروز به تو امر میفرمایم بجا آوری.
- تثنیه ۱۵:۶حدود ۱۴۵۱ پ.م.
زیرا كه یهُوَه، خدایت، تو را چنانكه گفته است بركت خواهد داد، و به امتهای بسیار قرض خواهی داد، لیكن تو مدیون نخواهی شد، و بر امتهای بسیار تسلط خواهی نمود، و ایشان بر تو مسلط نخواهند شد.
- تثنیه ۱۵:۷حدود ۱۴۵۱ پ.م.
اگر نزد تو در یكی از دروازههایت، در زمینی كه یهُوَه، خدایت، به تو میبخشد، یكی از برادرانت فقیر باشد، دل خود را سخت مساز، و دستت را بر برادر فقیر خود مبند.
- تثنیه ۱۵:۸حدود ۱۴۵۱ پ.م.
بلكه البته دست خود را بر او گشاده دار، و به قدر كفایت، موافق احتیاج او به او قرض بده.
- تثنیه ۱۵:۹حدود ۱۴۵۱ پ.م.
و باحذر باش مبادا در دل تو فكر زشت باشد، و بگویی سال هفتم یعنی سال انفكاك نزدیك است، و چشم تو بر برادر فقیر خود بد شده، چیزی به او ندهی و او از تو نزد خداوند فریاد برآورده، برایت گناه باشد.
- تثنیه ۱۵:۱۰حدود ۱۴۵۱ پ.م.
البته به او بدهی و دلت از دادنش آزرده نشود، زیرا كه به عوض این كار یهُوَه، خدایت، تو را در تمامی كارهایت و هرچه دست خود را بر آن دراز میكنی، بركت خواهد داد.