Psalmów 92

Wezwanie do uwielbienia i dziękczynienia 1–4

Psalm i pieśń na dzień szabatu. Dobrą rzeczą jest wysławiać PANA i śpiewać twemu imieniu, o Najwyższy.

Głosić rankiem twoje miłosierdzie, a nocami twoją wierność;

Na instrumencie o dziesięciu strunach, na cytrze i na harfie ze śpiewaniem.

Ty bowiem rozradowałeś mnie, PANIE, twymi czynami; będę śpiewać o dziełach twoich rąk.

Jakże wielkie są twoje dzieła, PANIE; bardzo głębokie są twoje myśli.

Prostak nie zna, a głupi tego nie rozumie:

Gdy niegodziwi wyrastają jak ziele i kwitną wszyscy czyniący nieprawość, to tylko po to, aby byli wykorzenieni aż na wieki;

Ty zaś, PANIE, jesteś Najwyższy na wieki.

Oto bowiem twoi wrogowie, PANIE, oto bowiem twoi wrogowie zginą, rozproszą się wszyscy czyniący nieprawość.

Ale mój róg wzniesiesz jak u jednorożca, będę namaszczony świeżym olejem.

I moje oko zobaczy nieszczęście tych, którzy na mnie czyhają; moje uszy usłyszą o klęsce złoczyńców, którzy powstają przeciwko mnie.

Sprawiedliwy zakwitnie jak palma, rozrośnie się jak cedr na Libanie.

Zasadzeni w domu PANA rozkwitną na dziedzińcach naszego Boga.

Nawet w starości wydadzą owoc, pełni sił i kwitnący;

Aby opowiadać, że PAN jest prawy; on jest moją skałą i nie ma w nim żadnej nieprawości.