Polski

Psalmów 138

Osobisty ślub dziękczynienia 1–3

1
Psalm Dawida. Będę cię wysławiał, PANIE, z całego mego serca; będę ci śpiewał wobec bogów.
2
Oddam ci pokłon ku twej świętej świątyni i będę wysławiał twoje imię za miłosierdzie twoje i prawdę; bo wywyższyłeś twoje imię i słowo ponad wszystko.
3
W dniu, gdy cię wzywałem, wysłuchałeś mnie i mocą posiliłeś moją duszę.

Powszechne uwielbienie charakteru Boga 4–6

4
Wszyscy królowie będą cię wysławiali, PANIE, gdy usłyszą słowa twoich ust.
5
I będą śpiewali o drogach PANA, że wielka jest chwała PANA.
6
A choć wywyższony jest PAN, jednak ma wzgląd na pokornego, a wyniosłego poznaje z daleka.

Ufność w trwałe miłosierdzie Boga 7–8

7
Choćbym chodził pośród utrapienia, ożywisz mnie; wyciągniesz swoją rękę przeciw gniewowi moich nieprzyjaciół, a twoja prawica mnie wybawi.
8
PAN dokona wszystkiego za mnie. PANIE, twoje miłosierdzie trwa na wieki; nie opuszczaj dzieł twoich rąk.

Tekst Biblii: Uwspółcześniona Biblia Gdańska, © 2018 Fundacja Wrota Nadziei · CC BY-ND 4.0