مزامیر۷۵

۱
{برای سالار مغنیان بر لاتهلک. مزمور و سرود آساف} تو را حمد می‌گوییم! ای خدا تو را حمد می‌گوییم! زیرا نام تو نزدیک است و مردم کارهای عجیب تو را ذکر می‌کنند.
۲
هنگامی که به زمان معین برسم، براستی داوری خواهم کرد.
۳
زمین و جمیع ساکنانش گداخته شده‌اند. من ارکان آن را برقرار نموده‌ام، سِلاه.
۴
متکبران را گفتم، فخر مکنید! و به شریران که شاخ خود را میفرازید.
۵
شاخهای خود را بهبلندی میفرازید. و با گردنکشی سخنان تکبرآمیز مگویید.
۶
زیرا نه از مشرق و نه از مغرب، و نه از جنوب سرافرازی می‌آید.
۷
لیکن خدا، داور است. این را به زیر می‌اندازد و آن را سرافراز می‌نماید.
۸
زیرا در دست خداوند کاسهای است و بادهٔ آن پرجوش. از شراب ممزوج پر است که از آن می‌ریزد. و امّا دُرده‌ایش را جمیع شریران جهان افشرده، خواهند نوشید.
۹
و امّا من، تا به ابد ذکر خواهم کرد و برای خدای یعقوب ترنم خواهم نمود.
۱۰
جمیع شاخهای شریران را خواهم برید و امّا شاخهای صالحین برافراشته خواهد شد.
Use ← → arrow keys to navigate
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Options