مزامیر۲
Listen to this chapter
0:00
0:00
طغیان قومها
۱
چرا امّتها شورش نمودهاند و طوائف در باطل تفکر میکنند؟
۲
پادشاهان زمین برمیخیزند و سروران با هم مشورت نمودهاند، به ضد خداوند و به ضد مسیح او؛
۳
که بندهای ایشان را بگسلیم و زنجیرهای ایشان را از خود بیندازیم.
خداوند به نقشه ایشان میخندد
۴
او که بر آسمانها نشسته است میخندد. خداوند بر ایشان استهزا میکند.
۵
آنگاه در خشم خود بدیشان تکّلم خواهد کرد و به غضب خویش ایشان را آشفته خواهد ساخت.
۶
و من پادشاه خود را نصب کردهام، بر کوه مقدّس خود صهیون.
فرمان الهی و اقتدار پسر
۷
فرمان را اعلام میکنم، خداوند به من گفته است، تو پسر من هستی امروز تو را تولید کردم.
۸
از من درخواست کن و امّتها را به میراث تو خواهم داد و اقصای زمین را ملک تو خواهم گردانید.
۹
ایشان را به عصای آهنین خواهی شکست؛ مثل کوزهٔ کوزهگر آنها را خرد خواهی نمود.
هشدار نهایی و دعوت به تسلیم
۱۰
و الآن ای پادشاهان تعّقل نمایید! ای داوران جهان متنبّه گردید!
۱۱
خداوند را با ترس عبادت کنید و با لرز شادی نمایید!
۱۲
پسر را ببوسید مبادا غضبناک شود و از طریق هلاک شوید، زیرا غضب او به اندکی افروخته میشود. خوشابحال همهٔٔ آنانی که بر او توکّل دارند.
Settings
Reading style
Typeface
Font size px
Reading width chars
Options
Study note