مزامیر ۱۴۵ - فارسی · OPV

۱

{تسبیح داود} ای خدای من، ای پادشاه، تو را متعال می‌خوانم و نام تو را متبارک می‌گویم، تا ابدالآباد!

۲

تمامی روز تو را متبارک می‌خوانم، و نام تو را حمد می‌گویم تا ابدالآباد.

۳

خداوند عظیم است و بی‌نهایت ممدوح، و عظمت او را تفتیش نتوان کرد.

۴

طبقه تا طبقه اعمال تو را تسبیح می‌خوانند و کارهای عظیم تو را بیان خواهند نمود.

۵

در مجد جلیل کبریایی تو و در کارهای عجیب تو تفکّر خواهم نمود.

۶

در قوّتِ کارهای مهیبِ تو سخن خواهند گفت. و من عظمت تو را بیان خواهم نمود.

۷

و یادگاری کثرت احسان تو را حکایت خواهند کرد. و عدالت تو را خواهند سرایید.

۸

خداوند کریم و رحیم است و دیر غضب و کثیرالاحسان.

۹

خداوند برای همگان نیکو است، و رحمتهای وی بر همهٔ اعمال وی است.

۱۰

ای خداوند جمیع کارهای تو، تو را حمد می‌گویند. و مقدّسان تو، تو را متبارک می‌خوانند.

۱۱

دربارهٔٔجلال ملکوت تو سخن می‌گویند و توانایی تو را حکایت می‌کنند.

۱۲

تا کارهای عظیم تو را به بنی‌آدم تعلیم دهند و کبریاییِ مجیدِ ملکوت تو را.

۱۳

ملکوت تو، ملکوتی است تا جمیع دهرها و سلطنت تو باقی تا تمام دورها.

۱۴

خداوند جمیع افتادگان را تأیید می‌کند و خمشدگان را برمی‌خیزاند.

۱۵

چشمان همگان منتظر تو می‌باشد و تو طعام ایشان را در موسمش می‌دهی.

۱۶

دست خویش را باز می‌کنی و آرزوی همهٔ زندگان را سیر می‌نمایی.

۱۷

خداوند عادل است در جمیع طریق‌های خود و رحیم در کّل اعمال خویش.

۱۸

خداوند نزدیک است به آنانیکه او را می‌خوانند، به آنانیکه او را به راستی می‌خوانند.

۱۹

آرزوی ترسندگان خود را بجا می‌آورد و تضّرع ایشان را شنیده، ایشان را نجات می‌دهد.

۲۰

خداوند همهٔ محبّان خود را نگاه می‌دارد و همهٔ شریران را هلاک خواهد ساخت.

۲۱

دهان من تسبیح خداوند را خواهد گفت و همهٔ بشر نام قدّوس او را متبارک بخوانند تا ابدالآباد.

مزامیر۱۴۵