Skip to content

مزامیر ۱۳۸

نذر شخصی شکرگزاری ۱–۳

۱
{مزمور داود} تو را به تمامیِ دل خود حمد خواهم گفت. به حضور خدایان تو را حمد خواهم گفت.
۲
به سوی هیکل قدس تو عبادت خواهم کرد و نام تو را حمد خواهم گفت، به‌سبب رحمت و راستیِ تو. زیرا کلام خویش را بر تمام اسم خود تمجید نموده‌ای.
۳
در روزی که تو را خواندم مرا اجابت فرمودی. و مرا با قوّت در جانم شجاع ساختی.

ستایش همگانی برای صفات خدا ۴–۶

۴
ای خداوند، تمام پادشاهان جهان تو را حمد خواهند گفت، چون کلام دهان تو را بشنوند.
۵
و طریق‌های خداوند را خواهند سرایید، زیرا که جلال خداوند عظیم است.
۶
زیراکه خداوند متعال است، لیکن بر فروتنان نظر می‌کند. و امّا متکبّران را از دور می‌شناسد.

اطمینان به رحمت پایدار خدا ۷–۸

۷
اگر چه در میان تنگی راه می‌روم، مرا زنده خواهی کرد. دست خود را بر خشم دشمنانم دراز می‌کنی و دست راستت مرا نجات خواهد داد.
۸
خداوند کار مرا به کمال خواهد رسانید. ای خداوند، رحمت تو تا ابدالآباد است. کارهای دست خویش را ترک منما.

متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی