สุภาษิต ๒๔:๗-๙

๗

สำหรับคนโง่นั้นปัญญาสูงเกินไป ที่ประตูเมืองเขาไม่อ้าปากพูด

๘

บุคคลผู้กะแผนงานทำความชั่วเขาเรียกกันว่าคนเจ้าเล่ห์

๙

การคิดในเรื่องที่โง่เขลาเป็นบาป และคนมักเยาะเย้ยเป็นที่น่าเกลียดน่าชังแก่มนุษย์

อ่านบทเต็ม ๒๔

Reading style

Typeface

Font size 19px

Reading width 90 chars

Options