சங்கீதம் 102:4-5

என் இருதயம் புல்லைப்போல் உலர்ந்து கருகிப்போயிற்று; நான் என் உணவைச் சாப்பிடவும் மறக்கிறேன்.

என் உரத்த பெருமூச்சினால் நான் எலும்பும் தோலுமானேன்;