TRV
Jobi 33:14-30
14
Në fakt Perëndia flet në një mënyrë apo në një tjetër por njeriu nuk e vë re:
15
në një ëndërr, në një vegim të natës, kur një gjumë i rëndë i zë njerëzit, kur dremitin në shtretërit e tyre.
16
Atëherë ai hap veshët e njerëzve dhe vulos paralajmërimet që u bën,
17
për ta larguar njeriun nga veprimet e tij dhe për ta mbajtur larg nga kryelartësia,
18
për të shpëtuar shpirtin e tij nga gropa dhe për të penguar që jeta e tij të mbarojë nga shpata.
19
Njeriu paralajmërohet gjithashtu me dhembjen në shtratin e vet dhe me torturën e pandërprerë të kockave të tij,
20
aq sa i neveritet buka dhe madje edhe ushqimet më të shijshme.
21
Mishi konsumohet sa mbyll e hap sytë, ndërsa kockat e tij, që më parë nuk dukeshin, tani dalin jashtë;
22
kështu shpirti i tij i afrohet gropës dhe jeta e tij atyre që sjellin vdekjen.
23
Por në rast se pranë tij ka një engjëll, një interpret, një i vetëm ndër një mijë, që t'i tregojë njeriut detyrën e tij.
24
Perëndisë i vjen keq për të dhe thotë: "Kurseje që të mos zbresë në gropë; gjeta shpengimin për të".
25
Atëherë mishi i tij do të bëhet më i freskët se kur ishte fëmijë dhe ai do të kthehet në ditët e rinisë së tij.
26
Do t'i lutet fort Perëndisë, do të gjejë hir pranë tij dhe do të mund të sodisë fytyrën e tij me gëzim, sepse Perëndia do ta ketë rivendosur njeriun në drejtësinë e tij.
27
Duke iu drejtuar njerëzve, do të thotë: "Kam mëkatuar dhe kam shkelur drejtësinë, dhe nuk u ndëshkova siç e meritoja.
28
Perëndia i ka shpenguar shpirtin tim, që të mos zbriste në gropë dhe jeta ime mund të shohë dritën".
29
Ja, Perëndia e bën këtë dy herë, tri herë me njeriun,
30
për të shpëtuar shpirtin e tij nga gropa dhe për ta ndriçuar me dritën e jetës.
Settings