Jobi 30:24

Po shfaqet vargu 24 me kontekstin përreth.

Je bërë mizor me mua; më përndjek me fuqinë e dorës sate.

Më ngre lart mbi erën, bën që të eci kaluar mbi të dhe më zhduk në stuhi.

E di në të vërtetë që ti më çon në vdekje, në shtëpinë ku mblidhen gjithë të gjallët.

me siguri nuk do ta shtrijë dorën e tij te varri, megjithëse në fatkeqësinë e tij bërtet për të kërkuar ndihmë.

A nuk kam qarë vallë për atë që ishte në fatkeqësi, dhe a nuk jam hidhëruar për të varfrin?

Kur prisja të mirën, erdhi e keqja; kur prisja dritën, erdhi errësira.

Zorrët e mia ziejnë pa pushim, kanë ardhur për mua ditë vuajtjesh.