Jobi 3:11-23
11
Pse nuk vdiqa në barkun e nënës sime? Pse nuk vdiqa sapo dola nga barku i saj?
12
Pse vallë më kanë pritur gjunjët, dhe sisët për të pirë?
13
Po, tani do të dergjesha i qetë, do të flija dhe do të pushoja,
14
bashkë me mbretërit dhe me këshilltarët e dheut, që kanë ndërtuar për vete rrënoja të shkretuara,
15
ose bashkë me princat që kishin ar ose që mbushën me argjend pallatet e tyre.
16
Ose pse nuk qeshë si një dështim i fshehur, si fëmijët që nuk e kanë parë kurrë dritën?
17
Atje poshtë të këqinjtë nuk brengosen më, atje poshtë çlodhen të lodhurit.
18
Atje poshtë të burgosurit janë të qetë bashkë, dhe nuk e dëgjojnë më zërin e xhelatit.
19
Atje poshtë ka të vegjël dhe të mëdhenj, dhe skllavi është i lirë nga pronari i tij.
20
Pse t'i japësh dritë fatkeqit dhe jetën atij që ka shpirtin në hidhërim,
21
të cilët presin vdekjen që nuk vjen, dhe e kërkojnë më tepër se thesaret e fshehura;
22
gëzohen shumë dhe ngazëllojnë kur gjejnë varrin?
23
Pse të lindë një njeri rruga e të cilit është fshehur, dhe që Perëndia e ka rrethuar nga çdo anë?
Settings