Psalmista wspomina śmiertelność i wieczność Boga
23
Osłabił w drodze moją siłę, skrócił moje dni.
24
Powiedziałem: Mój Boże, nie zabieraj mnie w połowie moich dni; twoje lata bowiem trwają z pokolenia na pokolenie.
25
Ty dawno założyłeś fundamenty ziemi i niebiosa są dziełem twoich rąk.
26
One przeminą, ale ty pozostajesz; wszystkie jak szata się zestarzeją, zmienisz je jak płaszcz i będą odmienione.
27
Ale ty zawsze jesteś ten sam, a twoje lata nigdy się nie skończą.
28
Synowie twoich sług będą trwać u ciebie, a ich potomstwo zostanie przed tobą utwierdzone.
Tekst Biblii: Uwspółcześniona Biblia Gdańska, © 2018 Fundacja Wrota Nadziei · CC BY-ND 4.0