Wewnętrzne przynaglenie Elihu do mówienia
15
Zaniepokoili się i już nie odpowiadali; przestali mówić.
16
Czekałem, lecz nie mówili, ale stanęli i już nic nie powiedzieli.
17
Odpowiem ze swojej strony, wypowiem też swoje zdanie.
18
Jestem bowiem pełny słów, mój duch przymusza mnie.
19
Oto moje wnętrze jest jak wino, które nie ma ujścia; jak nowe bukłaki zagrożone pęknięciem.
20
Będę więc mówić, aby ulżyć sobie; otworzę swoje wargi i odpowiem.
21
Nie będę miał względu na nikogo i nikomu nie będę schlebiał.
22
Nie umiem bowiem schlebiać, gdyż mój Stwórca wnet by mnie porwał.
Tekst Biblii: Uwspółcześniona Biblia Gdańska, © 2018 Fundacja Wrota Nadziei · CC BY-ND 4.0