स्तोत्रसंहिता ७४:१-११
१
आसाफाचे मासकील हे परमेश्वरा, तुम्ही आम्हाला कायमचे टाकून दिले आहे का? स्वतःच्या कुरणातील कळपावर तुमचा क्रोधाग्नी एवढा का भडकला आहे?
२
जे राष्ट्र प्राचीन काळी मोलाने विकत घेतले, ज्यांना आपले वारस होण्याकरिता तुम्ही खंडणी भरून सोडविले— सीयोन पर्वत जे तुमचे वसतिस्थान, त्यांचे स्मरण करा.
३
या नगरीचा जो भयानक विध्वंस झाला आहे, त्यात तुम्ही चालत जा, शत्रूंनी पवित्रस्थानाची काय दुर्दशा केली आहे ती पाहा.
४
तुमच्या सभागृहात त्यांनी आपल्या रणगर्जना केल्या, आणि त्यांनी प्रमाण स्वरूप आपले ध्वज उभारले आहेत.
५
दाट वृक्षांना कुर्हाडीने उद्ध्वस्त करणार्या माणसांसारखे ते वागले.
६
त्यांनी कुर्हाडी आणि घण घेऊन सर्व कोरीव नक्षीकामांची मोडतोड करून तुकडे केले.
७
त्यांनी तुमच्या मंदिराला आग लावून ते जमीनदोस्त केले; त्यांनी तुमच्या नावाचे निवासस्थान भ्रष्ट केले.
८
ते त्यांच्या मनात म्हणाले, “आम्ही अस्तित्वाचा मागमूसही आम्ही पुसून टाकू!” देशात परमेश्वराची उपासना होत असलेली सर्व सभास्थाने त्यांनी जाळून टाकली.
९
परमेश्वराकडून आम्हाला एकही चिन्ह मिळाले नाही; आता कोणताही संदेष्टा उरला नाही, हे असे कधीपर्यंत चालेल हे सांगणारा आमच्यात कोणी नाही.
१०
हे परमेश्वरा, किती वेळ शत्रू तुमचा उपहास करणार? तुमच्या नावाची निंदा शत्रू सर्वकाळ करणार काय?
११
तुम्ही आपला हात, आपला उजवा हात का आवरून धरला आहे? आपल्या वस्त्रांमध्ये लपलेला हात बाहेर काढा आणि तुमच्या शत्रूचा संहार करा!
Settings