मनुष्याच्या आशेचा देवाकडून अथक नाश
१८
“परंतु जसे पर्वत झिजतात व त्यांचा चुरा होतो, आणि जसे खडक आपल्या ठिकाणातून ढळविले जातात,
१९
जल पाषाण झिजवून टाकते व पूर माती वाहून नेतो, त्याचप्रमाणे तुम्ही मानवाची आशा नष्ट करता.
२०
तुम्ही एकदाच मानवावर प्रबळ होता आणि तो नाहीसा होतो; तुम्ही त्याचा चेहरा बदलता आणि त्याला दूर पाठवून देता.
२१
जरी त्याच्या संतानाचा सन्मान झाला, तरी त्याला ते माहीत नसते; किंवा त्यांना नीच करण्यात आले, तरी ते त्याला दिसत नाही.
२२
त्यांना फक्त त्यांच्या शरीरातील दुःख जाणवते आणि स्वतःसाठीच ते शोक करतात.”
बायबल पाठ: Biblica® Open Marathi Contemporary Version™, © 1978, 1982, 2008, 2022, 2024 Biblica, Inc. · CC BY-SA 4.0“Biblica” is a trademark registered in the United States Patent and Trademark Office by Biblica, Inc., used with permission.