यिर्मयाह २०:१४-१८

१४

मी जन्मलो तो दिवस शापित होवो! ज्या दिवशी आईने मला जन्म दिला तो आशीर्वादित नसो!

१५

“तुला बाळ झाले आहे—पुत्र झाला आहे!” हा संदेश ज्या मनुष्याने माझ्या पित्यास कळविला, तो मनुष्य शापित असो, याव्दारे त्यांना मोठा आनंद झाला होता.

१६

याहवेहने दयामाया न दाखविता प्राचीन नगरांचा जसा नाश केला, तसाच त्या निरोप्याचाही नाश होवो. सकाळी तो शोकगीते ऐको, व दुपारी रणगर्जना.

१७

कारण त्यांनी मला गर्भाशयामध्ये मारून टाकले नाही, मी माझ्या आईच्या उदरातच मेलो असतो, तिचे गर्भाशयच माझी कबर होऊन ते विस्तृत झाले असते,

१८

मी गर्भाशयातून बाहेरच का आलो, ही संकटे व दुःख बघण्यासाठी आणि अप्रतिष्ठा सोसत जीवनाचा शेवट करण्यासाठी?