2 शमुवेल २२:७-१९

७

“मी आपल्या संकटात याहवेहचा धावा केला; मी माझ्या परमेश्वराचा धावा केला. आणि त्यांनी आपल्या मंदिरातून माझी आरोळी ऐकली; माझा धावा त्यांच्या कानी पडला.

८

तेव्हा पृथ्वी हादरली व कंपित झाली, आकाशाचे पाये हादरले; याहवेहच्या क्रोधामुळे ते भयभीत झाले.

९

त्यांच्या नाकपुड्यातून धूर निघाला; भस्म करणारा अग्नी त्यांच्या मुखातून निघाला, जळते निखारे त्यातून निघाले.

१०

आकाशाला विभागून याहवेह खाली आले; घनदाट ढग त्यांच्या पायाखाली होते.

११

करुबावर आरूढ होऊन ते उडून गेले; वार्‍याच्या पंखांवर त्यांनी भरारी मारली.

१२

अंधकार, व आकाशातील काळे मेघ; यांचा त्यांनी आपल्या सभोवती मंडप केला आहे.

१३

त्यांच्या तेजस्वी समक्षतेतून विजा लखलखल्या.

१४

याहवेहने स्वर्गातून गर्जना केली; परात्पराच्या वाणीचा नाद झाला.

१५

त्यांनी आपले बाण सोडले आणि शत्रूंची दाणादाण केली, मोठ्या विजेच्या कडकडाटांनी त्यांना पळवून टाकले.

१६

याहवेहच्या धमकीने त्यांच्या नाकपुड्यातील श्वासाच्या फुंकराने समुद्राचे तळ उघडकीस आले आणि पृथ्वीचे पाये उघडे पडले.

१७

“वरून त्यांनी आपला हात लांब करून मला धरले; खोल जलांमधून त्यांनी मला बाहेर काढले.

१८

माझ्या बलवान शत्रूपासून माझे शत्रू जे माझ्यासाठी फार शक्तिमान होते, त्यांच्यापासून मला सोडविले.

१९

माझ्या विपत्कालच्या दिवसात ते माझ्यावर चालून आले, परंतु याहवेह माझे आधार होते.