مزامیر ۹۴:۱۷-۱۹

۱۷

اگر خداوند مددکار من نمی‌بود، جان من به زودی در خاموشی ساکن می‌شد.

۱۸

چون گفتم که پای من می‌لغزد، پس رحمت تو ای خداوند مرا تأیید نمود.

۱۹

در کثرت اندیشه‌های دل من، تسلیهای تو جانم را آسایش بخشید.

خواندن فصل کامل ۹۴

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Options