مزامیر ۸۸:۱۴-۱۸
۱۴
ای خداوند چرا جان مرا ترک کرده، و روی خود را از من پنهان نمودهای.
۱۵
من مستمند و از طفولیت مشرف بر موت شدهام. ترسهای تو را متحّمل شده، متحیر گردیدهام.
۱۶
حدّت خشم تو بر من گذشته است و خوفهای تو مرا هلاک ساخته.
۱۷
مثل آب دور مرا گرفته است تمامیِ روز و مرا از هر سو احاطه نموده.
۱۸
یاران و دوستان را از من دور کردهای و آشنایانم را در تاریکی.
Settings