مزامیر ۷۱:۱-۴

در تو ای خداوند پناه برده‌ام، پس تا به ابد خجل نخواهم شد.

به عدالت خود مرا خلاصی ده و برهان. گوش خود را به من فراگیر و مرا نجات ده.

برای من صخرهٔ سکونت باش تا همه وقت داخل آن شوم. تو به نجات من امر فرموده‌ای، زیرا صخره و قلعهٔ من تو هستی.