مزامیر ۵۵:۶-۸

و گفتم کاش که مرا بالها مثل کبوتر می‌بود تا پرواز کرده، استراحت می‌یافتم.

هرآینه بجای دور می‌پریدم، و در صحرا مأوا می‌گزیدم، سلاه.

می‌شتافتم بسوی پناهگاهی از باد تند و از طوفان شدید.