مزامیر ۵۵:۲-۸

به من گوش فراگیر و مرا مستجاب فرما! زیرا که در تفکر خود متحیرم و ناله می‌کنم

از آواز دشمن و به‌سبب ظلم شریر، زیرا که ظلم بر من می‌اندازند وبا خشم بر من جفا می‌کنند.

دل من در اندرونم پیچ و تاب می‌کند، و ترسهای موت بر من افتاده است.

ترس و لرز به من در آمده است. وحشتی هولناک مرا در گرفته است.

و گفتم کاش که مرا بالها مثل کبوتر می‌بود تا پرواز کرده، استراحت می‌یافتم.

هرآینه بجای دور می‌پریدم، و در صحرا مأوا می‌گزیدم، سلاه.

می‌شتافتم بسوی پناهگاهی از باد تند و از طوفان شدید.