مزامیر ۴۱:۹-۱۲
۹
و آن دوست خالص من که بر او اعتماد میداشتم که نان مرا نیز میخورْد، پاشنهٔ خود را بر من بلند کرد.
۱۰
و امّا تو ای خداوند بر من رحم فرموده، مرا برپا بدار تا مجازات بدیشان رسانم.
۱۱
از این میدانم که در من رغبت داری زیرا که دشمنم بر من فخر نمینماید.
۱۲
و مرا بهسبب کمالم مستحکم نمودهای و مرا به حضور خویش دائماً قائِم خواهی نمود.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی