Skip to content
مزامیر ۱۷:۱۳-۱۵

تضرع نهایی و امید جاودانی

مزامیر ۱۷:۱۳-۱۵
۱۳
ای خداوند برخیز و پیش روی وی درآمده، او را بینداز و جانم را از شریر به شمشیر خود برهان،
۱۴
از آدمیان، ای خداوند، به دست خویش، از اهل جهان که نصیب ایشان در زندگانی است که شکم ایشان را به ذخایر خود پرساخته‌ای و از اولاد سیر شده، زیادی مال خود را برای اطفال خویش ترک می‌کنند.
۱۵
و امّا من روی تو را در عدالت خواهم دید، و چون بیدار شوم، از صورت تو سیر خواهم شد.

متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی