مزامیر ۱۳۹:۱-۴
۱
{برای سالار مغنّیان. مزمور داود} ای خداوند مرا آزموده و شناختهای.
۲
تو نشستن و برخاستن مرا میدانی و فکرهای مرا از دور فهمیدهای.
۳
راه و خوابگاه مرا تفتیش کردهای و همهٔ طریقهای مرا دانستهای.
۴
زیرا که سخنی بر زبان من نیست، جز اینکه تو ای خداوند آن را تماماً دانستهای.