Skip to content
مزامیر ۱۲۱:۱-۴

مزامیر ۱۲۱:۱-۴

۱
{سرود درجات} چشمان خود را به سوی کوه‌ها برمیافرازم، که از آنجا اعانت من می‌آید.
۲
اعانت من از جانب خداوند است، که آسمان و زمین را آفرید.
۳
او نخواهد گذاشت که پای تو لغزش خورد. او که حافظ توست نخواهد خوابید.
۴
اینک، او که حافظ اسرائیل است، نمی‌خوابد و به خواب نمی‌رود.
Settings

Reading style

Typeface

Font size 19px

Reading width 90 chars

Options