Skip to content
مزامیر ۱۲:۱-۴

مزامیر ۱۲:۱-۴

۱
{برای سالار مغنیان بر ثمانی. مزمور داود} ای خداوند نجات بده زیرا که مرد مقدّس نابود شده است و امناء از میان بنی‌آدم نایاب گردیده‌اند!
۲
همه به یکدیگر دروغ می‌گویند؛ به لبهای چاپلوس و دل منافق سخن می‌رانند.
۳
خداوند همهٔٔ لبهای چاپلوس را منقطع خواهد ساخت، و هر زبانی را که سخنان تکبرآمیز بگوید،
۴
که می‌گویند، به زبان خویش غالب می‌آییم. لبهای ما با ما است. کیست که بر ما خداوند باشد؟
Settings

Reading Style

Typeface

Font Size 19px

Options