مزامیر ۱۱۹:۸۹-۹۵
۸۹
{ل} ای خداوند کلام تو تا ابدالآباد در آسمانها پایدار است.
۹۰
امانت تو نسلاً بعد نسل است. زمین را آفریدهای و پایدار میماند.
۹۱
برای داوریهای تو تا امروز ایستادهاند زیرا که همه بندهٔ تو هستند.
۹۲
اگر شریعت تو تلذّذ من نمیبود، هرآینه در مذلّت خود هلاک میشدم.
۹۳
وصایای تو را تا به ابد فراموش نخواهم کرد زیرا به آنها مرا زنده ساختهای.
۹۴
من از آن تو هستم مرا نجات ده زیرا که وصایای تو را طلبیدم.
۹۵
شریران برای من انتظار کشیدند تا مرا هلاک کنند. لیکن در شهادات تو تأمّل میکنم.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی