TRV
مزامیر ۱۰۴:۱-۹
۱
ای جان من، خداوند را متبارکبخوان! ای یهوه خدای من تو بینهایت عظیم هستی! به عزّت و جلال ملبّس هستی.
۲
خویشتن را به نور مثل ردا پوشانیدهای. آسمانها را مثل پرده پهن ساختهای.
۳
آن که غرفات خود را بر آبها بنا کرده است و ابرها را مرکب خود نموده و بر بالهای باد میخرامد؛
۴
فرشتگان خود را بادها میگرداند و خادمان خود را آتش مشتعل؛
۵
که زمین را بر اساسش استوار کرده، تا جنبش نخورد تا ابدالآباد.
۶
آن را به لجّهها مثل ردا پوشانیدهای، که آبها بر کوهها ایستادهاند.
۷
از عتاب تو میگریزند. از آواز رعد تو پراکنده میشوند.
۸
به فراز کوهها برمیآیند، و به همواریها فرود میآیند، به مکانی که برای آنهامهیّا ساختهای.
۹
حدی برای آنها قرار دادهای که از آن نگذرند و برنگردند تا زمین را بپوشانند.
Settings