مزامیر ۱۰۳:۱۵-۱۸
۱۵
و امّا انسان، ایّام او مثل گیاه است، مثل گل صحرا همچنان میشکفد.
۱۶
زیرا که باد بر آن میوزد و نابود میگردد و مکانش دیگر آن را نمیشناسد.
۱۷
لیکن رحمت خداوند بر ترسندگانش از ازل تا ابدالآباد است و عدالت او بر فرزندانِ فرزندان.
۱۸
بر آنانی که عهد او را حفظ میکنند و فرایض او را یاد میدارند تا آنها را به جا آورند.
متن کتاب مقدس: Old Persian Version (1895) · مالکیت عمومی