TRV
امثال ۵:۹-۱۴
۹
مبادا عنفوان جوانی خود را به دیگران بدهی، و سالهای خویش را به ستمكیشان.
۱۰
و غریبان از اموال تو سیر شوند، و ثمره محنت تو به خانه بیگانه رود.
۱۱
كه در عاقبتِ خود نوحهگری نمایی، هنگامی كه گوشت و بدنت فانی شده باشد،
۱۲
و گویی چرا ادب را مكروه داشتم، و دل من تنبیه را خوار شمرد،
۱۳
و آوازمرشدان خود را نشنیدم، و به معلمان خود گوش ندادم.
۱۴
نزدیك بود كه هر گونه بدی را مرتكب شوم، در میان قوم و جماعت.
Settings